De Nederlanders consolideerden hun invloed in Noord Sulawesi en verwisselden hun oude burcht met een permanent gebouw van beton. Deze burcht ontving de nieuwe naam ‘Fort Amsterdam‚’ en werd officieel door de VOC Gouverneur uit Ternate, Cornelis Francx, op 14 Juli ingehuldigd. (Het fort, in de stad Manado, werd tussen 1949 - 1950 door de Burgemeester van Manado afgebroken.
1677
De Nederlanders verjoegen de Portugezen uit Manado en bezetten de stad als de hoofdstad van het distrikt onder het gouvernement van de Molukken.
De Nederlanders bezetten het eiland Sangir.
1679
De Nederlandse gouverneur van de Molukken, Robertus Padtbrugge, bezocht Manado. Dit bezoek resulteerde in een verdrag op 10 Januari op het Nederlandse Fort in Manado (het huidige Pasar Jengky) met de lokale Minahasa hoofden. Minahasa werd vertegenwoordigd door Supit, Lontoh en Paat. Het verdrag werd een paar maal veranderd totdat uiteindelijk de Nederlanders expliciet het bestaan van de Minahasa gemeenschap bevestigde en de Minahasas als gelijke van de Nederlanders erkende.
Op dat moment was er al een pawai-pawai volgens de Minahasa adat (gebruik). In zijn rapportering in 1679 zei Robertus Padtbrugge over de Minahasa dat de traditionele Minahasa soldaten allen koperen armbanden droegen die rinkelden, met kettingen gemaakt van koralen, en er was het luide geluid van Drums
1689
Een samenzwering tot moord op de Nederlanders in Batavia bleek opgezet door kapitein Jonker, moslim en Ambonees leider in dienst van de Compagnie, met steun van Amangkurat II. Na ontdekking werd Jonker op de vlucht gedood en vonden zijn volgelingen een toevlucht in Kartasura. Jonker werd als leider van de VOC-Ambonezen vervangen door zijn christelijke neef Zacharias Bintang.
1693
De Minahasa wint een beslissende slag tegen de Bolaant in het zuiden. De Nederlandse invloed groeide toen de Minahasas Europese goederen en hun God in hun armen sloten.
1769
De Fransen slaagden erin om kruidnagelplanten uit Ambon te stelen en transporteerden het naar Mauritius en andere koloniën.
Tussen 1700 en 1800 gedroegen de Nederlanders zich reeds als “Tuan Besar” (grote bazen) in de Minahasa. Zij verhieven een Minahasa koning, Urbanus Puluwang, tot de positie van Commandant Kapitein en noemden hem van toen af aan “Bapa Orang Minahasa” (Vader van de Minahasa Gemeenschap). Hij organiseerde zowel de rijsthandel als de belasting en ontsloeg de Walak hoofden, onder anderen Loho (Tomohon ) en Agus Karinda (Negeri Baru).
Hij huurde ook Kora-Kora soldaten uit Ternate om de Negeri Atep Kapataran dat onder leiding stond van Tondano, Gerrit Wuisang, in de regio in brand te steken.
1760
De Tondano gemeenschap wilde niet langer de vergaderingen met de Nederlanders in Manado en van Resident Dur bijwonen, de Tondano gemeenschap verzetten zich heftig tegen de Nederlanders en hielden zich niet aan de regels met betrekking tot belasting, militaire dienst en het systeem van rijsthandel die de Nederlanders hadden ontwikkeld.
1780
Militaire expeditie naar Ternate waar prins Nuku van Tidore in opstand was gekomen tegen het beleid van zijn broer, de sultan, die meer oog had voor het geld van de VOC voor het uitroeien van kruidnagelbomen dan voor het belang van zijn eigen bevolking.
1796
De Engelsen bezetten Padang en Ambon. Het VOC fort op Ternate weigerde overgave.
 "Klik om te vergroten")
 "Klik om te vergroten")
 "Klik om te vergroten")